Eορταστική εκδήλωση για τα 50 χρόνια του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας διοργάνωσαν οι «Φίλοι του Μουσείου», την Τρίτη 7 Οκτωβρίου, το απόγευμα, στο Café’ «Αμμωνίτες» του Κέντρου ΓΑΙΑ.
Σε μια ζεστή, οικογενειακή ατμόσφαιρα, παλιοί και νέοι εργαζόμενοι του Μουσείου διηγήθηκαν με συγκίνηση τις προσωπικές τους εμπειρίες κατά την ενασχόλησή τους σε αυτό και απόλαυσαν ροφήματα, ποτά και εδέσματα, που προσέφεραν τα μέλη για την ενίσχυση του Σωματείου, αλλά και την «τούρτα γενεθλίων», δημιούργημα της κας Εύας Ροδινού!
Το «παρών» τους έδωσαν η κα. Νίκη Γουλανδρή, Πρόεδρος του Μουσείου, η οποία έσβησε και την τούρτα των 50 χρόνων, η κα Φαλή Βογιατζάκη, Αντιπρόεδρος, η κα Βασιλική Μερτζάνη, Πρόεδρος των Φίλων του Μουσείου, η κα Άννα Κρεμέζη – Μαργαριτούλη, συντονίστρια των δράσεων των Φίλων, η κα Νικόλ Κυριακοπούλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου κ.α.
Αναλυτικότερα, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ελέχθησαν τα εξής:
Η κ. Νίκη Γουλανδρή, αναφέρθηκε στην ίδρυση του Μουσείου το 1964 και στον προγραμματισμό ζωής που είχαν κάνει με τον Άγγελο Γουλανδρή και τήρησαν κατά γράμμα. Από συναντήσεις με διάσημους βοτανολόγους έγινε γνωστό ότι η ποικιλία της ελληνικής χλωρίδας ήταν άγνωστη. Μετά τον πόλεμο, αποφάσισε να αφιερωθεί στην έρευνα των φυτών και με αποστολές από τον Όλυμπο μέχρι τα μικρά νησιά, συνέλλεγαν φυτά, που έστελναν για αναγνώριση στο Λονδίνο. Πολλά απ’ αυτά τα ζωγράφιζε. Μέχρι σήμερα έχει ζωγραφίσει 725 ελληνικά φυτά.
Αγόρασαν την έπαυλη Ρετσίνα, στη Λεβίδου 13, και πολύ αργότερα, με τη μεσολάβηση του Στέφανου Μάνου, την έκταση στην Όθωνος 100, που κινδύνευε να γίνει Εμπορικό Κέντρο.
Σημαντική η απόφαση δημιουργίας του Σωματείου των Φίλων με την Άννα Μαργαριτούλη, που έγινε μετά από τη συνομιλία για την Καρέττα.
Οι πρώτες εκδόσεις του Μουσείου ήταν στα αγγλικά και έδειξαν τον πλούτο της βιοποικιλότητας της Ελλάδας σε σχέση με άλλες χώρες σε Αφρική και Ευρώπη. Στην αρχή υπήρχε συνεργασία με ξένους ερευνητές και συλλέκτες και ανακαλύφθηκαν νέα είδη, όπως ένα έντομο στον Εθνικό Κήπο.
Πρώτη πρόεδρος των Φίλων, η κ. Φρόσω Πηλαβάκη ανέλαβε τη θέση αντί για τη μητέρα της που είχε προτείνει η ίδια. Ο ρόλος της ίδιας (Νίκης Γουλανδρή) στο Μουσείο ήταν κυρίως οι εξωτερικές σχέσεις.
Η αντιπρόεδρος του Μουσείου κ. Φαλή Βογιατζάκη αναφέρθηκε κυρίως στη διεθνή πορεία του Μουσείου. Τη συνεργασία του με το British Museum, την επιστημονική επετηρίδα, του οποίου η αποστολή γινόταν σε 650 ερευνητικά ιδρύματα, τα διεθνή συνέδρια για την ποιότητα του εδάφους, τη γεωτεχνολογία, τις επιδράσεις της βιοποικιλότητας στην εξέλιξη των ειδών, τον εγκέφαλο κ.ά. Επίσης, αναφέρθηκε στην Έκθεση για τις Παιώνιες, που έγινε με τη συνεργασία του Smithsonian Institute, στην Αμερική και μετά στο Λονδίνο, το Στρασβούργο και τη Βόννη.
“Η Νίκη Γουλανδρή, ήταν εκείνη που εκπροσώπησε το Μουσείο στη διεθνή διάσκεψη του Ρίο για τη βιώσιμη ανάπτυξη”, ανέφερε η κα Βογιατζάκη και πρόσθεσε: “Οι διεθνείς διακρίσεις του Μουσείου είναι πάρα πολλές. Ενδεικτικά, να αναφέρω την αναγνώριση του Μουσείου από το Συμβούλιο της Ευρώπης ως «Πρωτοποριακό Μουσείο» και το Ευρωπαϊκό βραβείο του Victoria & Albert το 2003, με το οποίο τιμήθηκε το Μουσείο μας για την προσφορά του στην περιβαλλοντική έρευνα. Ως φάρος στο σκοτάδι και συνείδηση της χώρας έχει χαρακτηριστεί το Μουσείο αυτό»!
Η Πρόεδρος των Φίλων του Μουσείου, κα Βασιλική Μερτζάνη αναφέρθηκε στη 12ετή δική της εμπειρία, με προσπάθειες, αποτυχίες, επιτυχίες, χαρές, λύπες και μεγάλους αριθμούς (2.300.000) επισκεπτών. Αλλά δεν είναι, όμως, μόνο οι αριθμοί. “Κυρίως είναι τα συναισθήματα”, υπογράμμισε, ευχαριστώντας τον Άγγελο και τη Νίκη Γουλανδρή για τη μαγεία που χάρισαν στα παιδιά και έκλεισε επισημαίνοντας ότι οι Φίλοι είναι ανοιχτοί σε κάθε κάτοικο ή μη της Κηφισιάς, σε νέους ανθρώπους και φρέσκες ιδέες!
Η κα Άννα Κρεμέζη-Μαργαριτούλη είχε ετοιμάσει προβολή με θέμα «50 χρόνια Μουσείο ΓΦΙ και 36 χρόνια Φίλοι-η προσωπική μου εμπειρία». Η ομιλία της επικεντρώθηκε στους ανθρώπους. Ήταν όνειρό της να εργαστεί σε αυτό το Μουσείο από το 1971, που εγκαταστάθηκαν στην Κηφισιά. Ήρθαν με τον άντρα της Δημήτρη Μαργαριτούλη να ζητήσουν από την κ. Νίκη να μεσολαβήσει για την προστασία του βιοτόπου της Καρέττα κι’ εκείνη τους πρότεινε να γραφτούν μέλη. Ανταποκρίθηκε σε αίτημα για εθελοντική εργασία κι έτσι ξεναγούσε μαθητές μαζί με δύο εργαζόμενους στο Μουσείο απ’ όπου περνούσαν τότε 500 παιδιά την ημέρα.
Το 1985 ο Γιώργος Δραγώνας της πρότεινε να αναλάβει το Σωματείο των Φίλων. Ιδρύθηκε και η «Παρέα του Μουσείου», ιδέα της Λέλης Κυριακοπούλου, με δράσεις στην ύπαιθρο. Η Μαρίνα Μακρίδου έδωσε περισσότερο εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Εκδήλωση-σταθμός ήταν το 1992, όταν 1992 παιδιά πήγαν στο Παρίσι για να παρουσιάσουν ένα ποτάμι κοντά στο Μουσείο τους. Ανάμεσά τους κι εμείς με το θέμα «ο Κηφισός χθες-σήμερα-αύριο» που δεν έπαψε ποτέ να απασχολεί τους Φίλους.
Όταν άνοιξε το ΓΑΙΑ, οι Φίλοι με τη συνεργασία στελεχών του Μουσείου εκπαίδευσαν την πρώτη ομάδα εθελοντών. Τότε άρχισαν και οι εκδηλώσεις για παιδιά μέσα σε 4 τοίχους. Ειδικοί επιστήμονες συμμετείχαν σε αυτές και έγιναν αφορμή για να γράψουν παιδικά βιβλία. Εκπαιδευτικές είναι και οι εκδρομές για ενήλικες.
Οι Εκθέσεις οικολογικού βιβλίου και στη συνέχεια τα Παζάρια, 16 ως τώρα, είναι οι μεγαλύτερες δράσεις χορηγίας. Έχουν γίνει 5 βραδιές λόγου και μουσικής και έχουν εκδοθεί 116 τεύχη του περιοδικού. Το σύνολο των μελών του Δ.Σ. είναι εθελοντές, όπως και περίπου 40 ακόμη πρόσωπα.
Για τις χρονιές 2002 και 2003 επεξεργάστηκαν τα στοιχεία των εθελοντών και προέκυψε ότι αν κοστολογήσουμε την ώρα εργασίας τους με 3,5 € τότε το Μουσείο εξοικονόμησε 35.000 € ανά έτος.
Η τελευταία μεγάλη εκδήλωση του Μουσείου που θυμάται η Α.Κ-Μ είναι αυτή για τα Δάση στο Ζάππειο και το Ολυμπιακό Στάδιο το 2008. Η ομιλία της έκλεισε με το ερώτημα: «Σήμερα ποια είναι η προοπτική του Μουσείου;»
Η κα Νικόλ Κυριακοπούλου, γεωλόγος, μέλος του Δ.Σ. του Μουσείου και σύνδεσμος μεταξύ Μουσείου και Φίλων, ανέφερε ότι ήρθε αρχικά στο Μουσείο ως εθελόντρια στις ξεναγήσεις των μαθητών. Θυμάται ότι τα παιδιά από το Μουσείο αυτό δεν θέλουν να φύγουν, σε αντίθεση με άλλους χώρους, όπου βαριούνται.
Είναι πολύ χαρούμενη που μπορεί να προσφέρει σ΄αυτό το ίδρυμα και θαυμάζει την εξαιρετική δύναμη, την ευφυΐα, τις γνώσεις, την αφοσίωση και το νεανικό μυαλό της κ. Γουλανδρή.
Η Δρ. Μαρία Δημάκη, υπεύθυνη του τμήματος χερσαίας ζωολογίας περιέγραψε αστείες εικόνες από τη μεταφορά δωρεών μεγάλων ταριχευμένων θηλαστικών, ή άλλων ζώων (όπως ενός κροκόδειλου), τα οποία εξείχαν από το αυτοκίνητο και προξενούσαν έκπληξη και χειρονομίες από τους επιβάτες των διπλανών αυτοκινήτων. Ακόμη περιστατικά με ζωντανό βόα ή άλλα φίδια, κροκόδειλους κ.ά. άγρια ζώα, δραπέτες των κλουβιών, που χρειάστηκε να μαζέψουν από την Καισαριανή και άλλες περιοχές.
Η Δρ. Εύη Βαρδαλά-Θεοδώρου, συνεργάτης από το 1974, αισθάνεται ότι γεννήθηκε στο Μουσείο, στο οποίο ήρθε μετά από δημοσίευμα στη «Γυναίκα»! Βρήκε την κ. Μαριάνα Ντελαμότ, και κόλλησε. Η συλλογή των κογχυλιών ήταν ομαδική προσπάθεια με πολλούς συνεργάτες κι ανάμεσά τους ο Κάρολος Βράτιτς. Υπήρξαν πολλά αστεία περιστατικά και ελπίζει πάντα να υπάρχει κέφι και διάθεση για συνέχεια.
Ο Γιάννης Μαρνέλης, νεότερος σε ηλικία και νεότερος ως προς την πρόσληψή του, αισθάνεται χαρά και τιμή που εργάζεται στο Μουσείο και συνεργάζεται με ζωηρές προσωπικότητες όλων των ηλικιών. Πιστεύει ότι το Μουσείο πρέπει να συνεχίσει να στηρίζεται στην ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ.
Η κα Δανάη Μιχοπούλου, παλαιά υπεύθυνη της βιβλιοθήκης, αναφέρθηκε στην απόλυτη ψυχραιμία της κ. Νίκης ιδίως όταν οδηγούσε (αυτό ήταν νέο για τα περισσότερα μέλη), αλλά και την κακή σχέση της με το χρήμα. Κινδύνεψαν να μείνουν από βενζίνη και μπήκαν σε ένα βενζινάδικο όπου η κ. Νίκη ζήτησε να βάλει βενζίνη δίνοντας ένα μικρό κέρμα. Άλλοτε στο λεωφορείο προσπαθούσε να πληρώσει το εισιτήριο με μεγάλο χαρτονόμισμα που κανείς δεν είχε να χαλάσει. Δεν κατέβαινε στη στάση της, προσπαθώντας να πληρώσει, οπότε την κατέβασαν με το ζόρι.
Η κα Ματίνα Θεοδώρου, γραμματέας της κ. Νίκης Γουλανδρή και σήμερα της κας Φαλής Βογιατζάκη, ανέφερε πόσο ευχάριστος ήταν ο κ. Άγγελος και πόσο ευχάριστη και οικογενειακή ατμόσφαιρα υπάρχει στο Μουσείο!
Η κα Ιωάννα Λεμονή, υπεύθυνη marketing, ήρθε το 2006 με τη μεσολάβηση της Νικόλ Κυριακοπούλου, με την οποία ήταν συμμαθήτριες. Αισθάνεται περήφανη που εργάζεται στο Μουσείο, επειδή έχει ως στόχο την προσφορά ως κοινωφελές ίδρυμα, σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις που στοχεύουν μόνο στο εισόδημα.
Ο κ. Δρόσος Αγγελόπουλος, παλαιός πρόεδρος των Φίλων, επεσήμανε ότι ο Άγγελος και η Νίκη Γουλανδρή έχουν προσφέρει πάρα πολλά εκτός από την ίδρυση του Μουσείου για κοινωφελείς σκοπούς και έχουν προσφέρει τεράστια ποσά από την προσωπική τους περιουσία.
Ο κ. Δημήτρης Αδαμόπουλος, συμμερίστηκε τον προβληματισμό της Άννας Κ-Μ ως προς την προοπτική του Μουσείου. Έδωσε συγχαρητήρια στους ανθρώπους του Σωματείου και πρότεινε να ανοιχτεί περισσότερο για να προσελκύσει νέους ανθρώπους, που θα ασχοληθούν με το έργο και και θα το συνεχίσουν! Εν ολίγοις να μην είναι ένα περιορισμένο club φίλων που συνευρίσκονται και κάνουν ευχάριστη παρέα.
Η κα Νίκη Μιχαλοπούλου, πρότεινε να γίνει τοπικό άνοιγμα, ώστε το Μουσείο να γίνει Κηφισιά και η Κηφισιά Μουσείο!
Η κα Τέτη Χατζηνικολάου, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος του ICOM, (Διεθνούς Συμβουλίου των Μουσείων) αναφέρθηκε στη συμβολή του Μουσείου στο να «ακουστεί» η Ελλάδα παγκοσμίως και στη διεθνή αναγνώριση που έχει τα εκπαιδευτικό έργο των Φίλων.
Newsletter
Συμπληρώνοντας το email σας συμφωνείτε να λαμβάνετε ενημερώσεις από την ιστοσελίδας μας.
Διαβάστε την Πολιτική Απορρήτου.
